W 2025 roku niemiecka policja zarejestrowała 42 909 przestępstw związanych z konopiami – o 57,7 proc. mniej niż rok wcześniej. Jednocześnie służby przejęły ponad trzy razy więcej marihuany, a liczba wykrytych nielegalnych plantacji wzrosła o około 55 proc.
Dwa lata po częściowej legalizacji Niemcy mają pierwsze twarde dane o czarnym rynku, konsumpcji i legalnych źródłach konopi. Jednocześnie te same dane prowadzą do różnych wniosków.
Niemcy pozwalają posiadać susz konopny, ale nie sprzedają jej w sklepach
Chodzi o ustawę Cannabisgesetz (CanG), która 1 kwietnia 2024 roku częściowo zalegalizowała posiadanie i prywatną uprawę konopi na własny użytek przez dorosłych. Pełnoletnia osoba może mieć przy sobie do 25 gramów suszu, a w miejscu zamieszkania do 50 gramów. Może też uprawiać jednocześnie do trzech roślin konopi na własny użytek.
Od 1 lipca 2024 roku niemieckie prawo dopuszcza także niekomercyjne stowarzyszenia uprawowe (Anbauvereinigungen), potocznie nazywane Cannabis Social Clubs. Mogą one wspólnie uprawiać konopie i przekazywać je swoim członkom na własny użytek. Jedno stowarzyszenie może liczyć maksymalnie 500 osób.
Członek klubu, który ukończył 21 lat, może otrzymać do 25 gramów konopi dziennie, ale nie więcej niż 50 gramów w miesiącu. W jego przypadku przepisy nie określają maksymalnej zawartości THC. Inne zasady obowiązują osoby w wieku od 18 do 20 lat: mogą one otrzymać maksymalnie 30 gramów miesięcznie, a przekazywane im konopie nie mogą zawierać więcej niż 10 proc. THC. Członkiem stowarzyszenia może być wyłącznie osoba pełnoletnia mająca miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu w Niemczech.
Co ważne, niemieckie stowarzyszenia uprawowe działają na zupełnie innych zasadach niż holenderskie coffeeshopy. Członkowie mogą odbierać w nich susz, ale nie wolno go spożywać na miejscu, a działalność klubu musi mieć charakter niekomercyjny.
W Niemczech nie ma ogólnodostępnej sprzedaży marihuany rekreacyjnej. Reforma przyniosła tylko częściową legalizację.
Jak zmieniły się statystyki dotyczące marihuany po legalizacji w Niemczech?
Najnowsze dane Federalnego Urzędu Kryminalnego (BKA) pokazują, że w 2025 roku niemiecka policja zarejestrowała 42 909 przestępstw związanych z konopiami i ich przetworami. To o 57,7 proc. mniej niż w 2024 roku, kiedy takich przypadków było 101 345.
Rok 2025 był przy tym pierwszym pełnym rokiem kalendarzowym obowiązywania nowych przepisów dotyczących konopi. BKA zastrzega, że danych z obu lat nie można porównywać wprost, ponieważ reforma zmieniła zarówno zakres czynów karalnych, jak i sposób ich ujmowania w statystykach.
Dla szerszego kontekstu: w 2023 roku, czyli ostatnim pełnym roku przed reformą, policja odnotowała 215 865 przestępstw związanych z konopiami. W 2025 roku było ich więc około 80 proc. mniej.
Zmieniła się też struktura spraw, którymi zajmuje się policja. W 2025 roku 25 093 z 42 909 zarejestrowanych przestępstw konopnych dotyczyło nielegalnego handlu lub przemytu.
Spadek spraw konopnych wpłynął także na ogólną statystykę przestępczości. W 2025 roku niemiecka policja zarejestrowała o 5,6 proc. mniej przestępstw niż rok wcześniej. Po wyłączeniu statystycznego efektu zmian dotyczących konopi spadek nadal był widoczny i wynosił 4,7 proc.
Co stało się z czarnym rynkiem marihuany po legalizacji?
Czarny rynek konopi indyjskich w Niemczech nie zniknął. Są jednak pierwsze oznaki, że część konsumentów przenosi się do legalnych źródeł. Tak wynika z drugiego raportu projektu EKOCAN, opublikowanego 1 kwietnia 2026 roku. EKOCAN to zlecona przez niemieckie Federalne Ministerstwo Zdrowia naukowa ocena skutków częściowej legalizacji ziela. Projekt bada m.in. wpływ nowych przepisów na zdrowie, ochronę dzieci i młodzieży oraz przestępczość związaną z konopiami.
Badacze wskazują, że rośnie znaczenie domowej uprawy oraz marihuany medycznej dostępnej w aptekach. Stowarzyszenia uprawowe odgrywają natomiast niewielką rolę. Może to oznaczać, że legalne źródła stopniowo przejmują część rynku, choć wpływu reformy na przestępczość zorganizowaną nie można jeszcze jednoznacznie ocenić.
Policyjne dane pokazują jednocześnie, że nielegalny handel nadal działa na dużą skalę. Według raportu Federalnego Urzędu Kryminalnego za 2025 rok ilość przejętego suszu wzrosła ponad trzykrotnie – z około 19,4 do 63,8 tony. Służby wykryły również 567 nielegalnych plantacji liczących co najmniej 20 roślin. Rok wcześniej było ich 366, co oznacza wzrost o około 55 proc.
Na statystyki konfiskat mogą wpływać m.in. pojedyncze duże transporty oraz intensywność działań policji. Dlatego badacze EKOCAN analizują również, skąd konsumenci pozyskują marihuanę. Ich dane wskazują na rosnący udział legalnych źródeł, ale na ostateczną ocenę zmian na czarnym rynku jest jeszcze za wcześnie.
Reforma stworzyła przy tym nowe problemy z punktu widzenia organów ścigania. W badaniu przeprowadzonym w ramach EKOCAN ponad 2 tys. przedstawicieli policji kryminalnej oceniło, że po częściowej legalizacji trudniej jest pociągać do odpowiedzialności osoby działające na nielegalnym rynku konopi. Podobne wnioski pojawiły się w wywiadach z ekspertami zajmującymi się przestępczością zorganizowaną.
Obraz po dwóch latach jest więc niejednoznaczny: legalne źródła przejmują część rynku, ale nielegalna sprzedaż i produkcja nadal pozostają istotnym problemem. Na razie nie ma podstaw, by stwierdzić, że częściowa legalizacja wyeliminowała czarny rynek albo doprowadziła do jego wyraźnego wzrostu.
Czy Niemcy palą więcej marihuany niż przed legalizacją?
Na razie przez ostatnie dwa lata nie widać wyraźnego wzrostu. Według ogólnoniemieckiego badania uzależnień (Epidemiologischer Suchtsurvey) w 2024 roku po konopie sięgnęło 9,7 proc. dorosłych w wieku od 18 do 64 lat, a więc około 5 mln osób. Wśród mężczyzn było to 12,3 proc., wśród kobiet 7 proc. Łączne roczne zużycie marihuany medycznej i rekreacyjnej badacze EKOCAN szacują na 670–823 ton.
Dokładniej pytał młodych ludzi Federalny Instytut Zdrowia Publicznego (BIÖG). W 2025 roku przebadał 7001 osób w wieku od 12 do 25 lat. Wśród nastolatek odsetek tych, które w ciągu roku używały konopi, spadł od 2023 roku z 6,1 do 4,6 proc. U nastoletnich chłopców zmienił się nieznacznie. Wzrost widać tylko u mężczyzn od 18 do 25 lat: z 26,9 do 31,6 proc. Zespół Borisa Ortha z BIÖG zwraca uwagę, że ten trend zaczął się jeszcze przed legalizacją.
Jest jednak sygnał ze szpitali. W lipcu 2026 roku „Deutsches Ärzteblatt” opublikował analizę hamburskiego ośrodka badań nad uzależnieniami ZIS, obejmującą 77 232 hospitalizacje. Po reformie dorośli trafiali do szpitala z powodu konopi o 5,6 proc. częściej. To około 1359 dodatkowych przyjęć rocznie. U nastolatków liczba przyjęć najpierw wzrosła, ale po około 35 tygodniach wróciła do dawnego poziomu. Autorzy zaznaczają, że na ocenę odległych skutków, takich jak psychozy, jest jeszcze za wcześnie. Końcowy raport z ewaluacji ustawy ma się ukazać w 2028 roku.
Najszybciej rośnie rynek leków z konopi
Razem z częściową legalizacją Niemcy zmienili zasady dla konopi medycznych. Od kwietnia 2024 roku nie podlegają one ustawie o środkach odurzających. Lekarz przepisuje je na zwykłej recepcie, także podczas teleporady.
Według Federalnego Instytutu Leków i Wyrobów Medycznych (BfArM) w 2024 roku Niemcy sprowadziły 71,1 tony konopi do celów medycznych i naukowych, a w 2025 roku 201,1 tony. Ministerstwo Zdrowia porównało pierwsze półrocza. W 2024 roku import wyniósł około 19 ton, rok później około 80 ton, ponad 400 proc. więcej. Liczba recept refundowanych przez publiczne kasy chorych rosła w tym czasie o kilka procent rocznie. Resztę suszu pacjenci kupowali za własne pieniądze, najczęściej po teleporadzie i w aptece internetowej.
Jak to dokładniej wygląda, sprawdzili naukowcy z Niemiec i Danii. We wrześniu 2026 roku w „International Journal of Drug Policy” opublikowali wyniki rocznej obserwacji jednej dużej apteki internetowej.
W grudniu 2024 roku obserwowana apteka miała w ofercie 266 rodzajów suszu, a w listopadzie 2025 roku 401. Przez cały rok przewinęło się przez nią 996 produktów. Około 85 proc. kwiatów zawierało co najmniej 20 proc. THC, a produkty z 20–29,9 proc. THC odpowiadały za ponad dwie trzecie popytu.
Mediana ceny grama spadła z 8,64 do 5,95 euro. Tańszy i mocniejszy susz sprzedawał się lepiej. Mediana stężenia THC w ofercie przez większość roku stała jednak w miejscu.
Pełnomocnik rządu do spraw narkotyków Hendrik Streeck zwraca uwagę na skalę możliwych nadużyć i na coraz trudniejsze rozgraniczenie używania konopi w celach leczniczych i rekreacyjnych. Więcej o tym, czym marihuana medyczna różni się od rekreacyjnej, można przeczytać tutaj.
W Polsce legalna jest tylko marihuana medyczna
W Polsce posiadanie marihuany poza przypadkami dopuszczonymi przez przepisy pozostaje przestępstwem. Art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje za nie do trzech lat więzienia. Przy nieznacznej ilości na własny użytek art. 62a pozwala w określonych okolicznościach umorzyć postępowanie. O umorzeniu decyduje prokurator albo sąd, osobno w każdej sprawie.
Medyczna marihuana jest w Polsce legalna od 1 listopada 2017 roku. Może być stosowana w leczeniu na podstawie recepty wystawionej przez lekarza, a pacjent wykupuje przepisany preparat w aptece.
Jednak same zasady wystawiania recept zmieniły się 7 listopada 2024 roku. Od tego dnia lekarz, który chce przepisać preparat zawierający medyczną marihuanę, musi co do zasady osobiście zbadać pacjenta. Rzecznik Praw Pacjenta podkreśla, że takiej recepty nie można wystawić wyłącznie na podstawie teleporady. Wyjątek dotyczy kontynuacji leczenia przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.
Pacjentów mimo to przybywa. Według danych Centrum e-Zdrowia, od 1 stycznia do 15 grudnia 2025 roku apteki wydały około 5071 kilogramów suszu. Wystawiono 537 tys. recept dla około 105 tys. pacjentów.
W tym modelu działają też wyspecjalizowane placówki. W Szczecinie stacjonarny gabinet znajduję się przy ul. Wacława Felczaka 8, należący do Medica Online sp. z o.o. Więcej informacji można sprawdzić tutaj: https://receptamarihuana.pl/medyczna-marihuana-szczecin/.
Pacjent zapisuje się na konsultację, a lekarz w trakcie wizyty ocenia stan zdrowia, wskazania i przeciwwskazania. Jeśli terapia jest medycznie uzasadniona, lekarz dobiera leczenie i wystawia e-receptę. Placówka nie sprzedaje preparatów z konopi – przepisany preparat pacjent wykupuje w aptece.
Po niemieckiej stronie dorosły może mieć 25 gramów bez żadnego wskazania medycznego, uprawiać trzy rośliny i zapisać się do klubu. Po polskiej legalny dostęp do marihuany z THC wymaga konsultacji lekarskiej i recepty.
Co niemiecka legalizacja oznacza dla mieszkańców Szczecina?
Legalizacja marihuany w Niemczech nie zmieniła zasad obowiązujących po polskiej stronie granicy. Osoba, która legalnie posiada marihuanę w Niemczech, nie może przywieźć jej do Polski. Nielegalny przywóz lub wewnątrzwspólnotowe nabycie środków odurzających jest w Polsce przestępstwem. W podstawowym przypadku art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje grzywnę i karę do 5 lat pozbawienia wolności.
Polski turysta nie może też pojechać do Niemiec i legalnie kupić suszu z konopi indyjskich w sklepie. Ogólnodostępnej sprzedaży detalicznej tam nie ma, a do stowarzyszenia uprawowego mogą należeć osoby, które ukończyły 18 lat i od co najmniej sześciu miesięcy mieszkają lub mają zwykły pobyt w Niemczech. Wymóg ten ma właśnie ograniczać tzw. turystykę narkotykową.
Inne zasady obowiązują również kierowców. W Niemczech ustawowy limit wynosi 3,5 nanograma THC na mililitr surowicy krwi. Osoby przed ukończeniem 21 lat oraz kierowcy w okresie próbnym są objęci ostrzejszym zakazem prowadzenia po użyciu THC. Przepisy przewidują przy tym wyjątek dla THC pochodzącego z prawidłowo stosowanego leku przepisanego w konkretnym przypadku przez lekarza. W Polsce nie ma odpowiadającego niemieckiemu limitowi ustawowego progu stężenia THC. Ocena opiera się m.in. na tym, czy środek wpłynął na sprawność kierującego.
Osobna sytuacja dotyczy pacjentów, którzy przewożą przez granicę legalnie przepisany lek zawierający medyczną marihuanę. Przy podróży z Polski do Niemiec potrzebny jest odpowiedni dokument pozwalający na przewóz środka odurzającego na własne potrzeby lecznicze w strefie Schengen. Od lipca 2026 roku dokument dotyczący takiej podróży do innego państwa UE wydaje właściwy wojewódzki inspektor farmaceutyczny. Jest on wystawiany na określony czas, maksymalnie na 30 dni.
Czyli samo posiadanie recepty nie powinno być traktowane jako wystarczające zabezpieczenie przy przekraczaniu granicy. Przed wyjazdem pacjent powinien sprawdzić wymagane dokumenty oraz zasady obowiązujące w kraju, do którego jedzie.
Artykuł sponsorowany
